سالگرد شهادت آن عزيزان بزگوار تسليت باد

 تاريخ انقلاب اسلامي سر شار از مرداني است كه هر يك به نوعي منشا’ خدمات بسياري

حكايت ما حكايت رادمرداي است كه در كوره انقلاب آبديده شده و در جنگ تحميلي

به مثابه يك مالك اشتر براي نظام مقدس جمهوري اسلامي رشد و نمو يافته است .

حاج احمد كاظمي همان كه به فرموده مقام معظم رهبري (( در طول جنگ هشت

ساله كارهاي بزرگي را انجام داده و بارها تا مرز شهادت پيش رفته بود )) از جمله

مرداني است كه عمر پر بركتش را وقف اسلام و نظام نمود.

و اكنون به آرزوي ديرينه اش كه شهادت بود ، رسيده و ما مانده ايم و راه و هدف

 مقدس آن شهيد عزيز .

 چگونه گي به خاك سپاري پيكر پاك شهيد كاظمي از زبان فرزند گرامي :

فرازهايي از وصيت نامه آن شهيد بزرگوار

آري آنها رفتند و ما مانديم. ما مانديم و انباري از درد ،ما مانديم و يك كوله پشتي پر از خاطره.ديگر توان ماندن نيست.دلم براي جبهه تنگ شده است .آنجا مقابل آسمان مي نشينيم و زمين را مرور مي كنيم و به اندازه چندين چشم معجزه مي بينيم. چقدر تماشاي جبهه ها زيباست. افسوس ، افسوس كه معنويات رو به فراموش مي روند و خوشا به حال كساني كه زيركي كردند و سهمي از آن بر چيدند.سنگرها ييلاق هاي تفكرند و يك جرعه از آن نوشيدني هاي صلواتي جبهه ها عطش را فرو مي نشاند.

مطلب زير قصه نيست.يه واقعيته .بخوانيد و ببينيد ما كجاي اين عالميم.ببينيد ايثار و از خود گذشتگي چگونه معنا پيدا مي كند؟باور كنيد خودم با شنيدن اين خاطره لحظاتي نشستم و بر حال خودم گريه كردم.چقدر گرفتار ماديات شده ايم...نمي دانم..

سلام مامان قهرمانم :

ميدوني ..حالا كه روز تولدته من و آبجي مي خواستيم قشنگ ترين هديه رو برات بخريم ولي نمي دونستيم چي بخريم.دختر خاله مي گفت برات يه دست كامل لوازم ارايش بخريم..ميگفت اگه مامانت ارايش كنه زخم هاي روي صورتش كمتر معلوم مي شه..مي گفت : زشته يه معلم با سرو صورت زخمي سر كلاس بره...ميگفت: شاگردهاش مي فهمند شوهرش...

ميدونم تو هيچ وقت براي خودت از اين چيزها نمي خري...آخه همش رو مي دي پول دارو و بيمارستان بابا...بابا هم كه تو رو كتك ميزنه...فحش مي ده...حرف هايي مي زنه كه ما نمي فهميم...فقط مي بينيم و گريه مي كنيم.

من و آبجي خوب مي فهميم كه وقتي بابا موجي مي شه تو دستاي مارو مي گيري و مي بري تو اتاق ديگه.. بعد مي ري تا بابا كتكت بزنه و موهاي قشنگتو بكشه... من و اون خوب مي دونيم چرا اين كارو مي كنه .اخه اگه تو نري جلوي بابا اون خودشو مي زنه ... دست خودش نيست...تو هم چون بابا رو خيلي دوست داري نمي خواهي بابا خودشو بزنه ... به قول خودت يه ذره از سهمت و فداكاري هاش رو ميدي...از تركش هاي توي بدنش...از موجي شدنش...از... ما مي فهميم كه وقتي بابا اروم مي شه سرش رو مي گيره و چقدر گريه مي كنه...وقتي مي فهمه چيكار كرده ناراحت مي شه...دستت رو مي بوسه...تو هم گريه مي كني ...من و ابجي صداي گريه تو و بابا رو مي شنويم.

مامان جون:مامان خوب و قهرمانم: پس سهم ما چي مي شه؟ما هم مي خوايم مثل تو وبابا قهرمان باشيم...مي خوايم روز تولدت پول هامون رو بديم به تو تا براي بابا دوا بخري ...فقط تو رو خدا اين دفعه بذار بابا ما رو جاي تو كتك بزنه ...

مامان جون : تولدت مبارك.

بر گرفته از وبلاگ :مبادا روی لاله پا گذاریم